Dr Ellegiers Jacques
Ter Ramenlaan 5
B 9070 Destelbergen
Belgium
Tel: +32/92289363
Fax: +32/92287638
j.ellegiers@arthrosis.be

Wervelchirurgie

Klachten ter hoogte van de wervelzuil komen heel frequent voor.Zij zijn vooral gelokailiseerd ter hoogt van de hals en de lage rug.

De meest voorkomende oorzaken van wervelzuilklachten zijn :

  • een hernia van de tussenwervelschijf
  • een degeneratieve aantasting van de tussenwervelschijf ( dicus) met :
  • vernauwing van de discus
  • uitpuilen van discaal materiaal in het ruggenmergkanaal met vernauwing ( spinaal stenose) en druk op de zenuwstructuren
  • facetarthrose
  • gevolgen van wervelfracturen

De klachten welke het gevolg zijn van deze aandoeningen kunnen zich uiten als :

  • hevige pijn in 1 of meerdere ledematen : ten gevolge van druk op de zenuw door :

een hernia

1

een spinaal stenose

2

een facetarthrose met vernauwing van de neuroforamina

3

  • een beperkte stapafstand, waarbij na enige rust het wandelen of stappen weer aangevat kan worden.Men noemt dit Claudicatio.Deze Claudicatio kan veroorzaakt worden door :
    • een spinaal stenose met een globale druk op de nerveuze structuren en de duraalzak
    • een aderverkalking in de onderste ledematen
    • min of meer hevige lokale pijn in de hals of de rug.

De behandeling van deze klachten dient oorzakelijk en gericht te zijn.

Voor de algemene behandelingsmogelijkheden verwijs ik naar de betreffende tekst van deze site.

Zoals reeds vermeld vereist elk specifiek probleem een aangepaste behandeling.

De wervelchirurgie is het onderwerp van een heuse (r)evolutie waarbij tal van technieken uitgewerkt worden die dan na enkele jaren terug verlaten worden omwille van het groot aantal verwikkelingen eigen aan de betreffende techniek.

De behandelingsmogelijkheden zijn afhankelijk van de klachten en de onderliggende oorzaak.Hieronder worden enkele technieken toegelicht met hun voordelen en eventuele beperkingen :

Uitstraling in de ledematen kan behandeld worden met :

  • epidurales : nazicht van de wereldliteratuur vermeld, afhankelijk van de studie, gunstige resultaten tot resultaten welke niet beter zijn dan placebo
  • een discectomie : het wegnemen van de discushernia : geeft instant gunstige resultaten met verdwijnen van de uitstraling. Een discectomie kan op termijn aanleiding geven tot vergroeiingen en discopathie
  • een nucleoplastie : door middel van laser , radiofrequente stromen,e.d. wordt de discus opgewarmt.Dit geeft aanleiding tot het verschrompelen van de eiwitten en geeft een mogelijkse reductie van de hernia

Een degeneratieve wervelzuil met vernauwing van de discushoogte en vernauwing van de neuroforamina en met secundaire klachten in de ledematen kan behandeld worden door middel van :

  • een laminectomie : dit betreft het verwijderen van de achterste boog ( lamina ) met vrijmaken van de duraalzak en de zenuwen.Het nadeel van deze ingreep is dat vaak na enkele jaren een instabiliteit optreed ter hoogte van het ge-opereerde niveau met afglijden van de wervels

5

  • een posterieure fusie met of zonder instrumentatie ( zijnde schroeven en staven of platen) welke eveneens gepard gaat met een brede laminectomie en een foraminotomie :
  • de posterolaterale fusie : hier worden botenten geplaats ter hoogte van de facetaire goot en latreaal ervan ter hoogte van de processi transversi . Deze techniek is eenvoudig doch geeft een verhoogde kans op pseudarthrose van de enten (het niet aaneen groeien van het bot ) en is minder rigide dan de lumbale PLIF .Deze techniek is minder aangewezen bij de jonge actieve persoon.

   6

  • de posterieure lumbale interbody fusie( PLIF) bestaat erin, na de brede laminectomie en het plaatsen van de instrumentatie, 2 kooien,gevuld met botenten, te plaatsen tussen de wervellichamen .Deze techniek geeft een rigide systeem .De nadelen zijn het verhoogd risico op vergroeiingen en peroperatoire zenuwletsels.

De 2 kooien ter plaatse in de tussenwervelruimte

7

 

Een voorbeeld van bijkomende posterieure instrumentatie ( schroeven , stangen) :

                                    8              9

                                                                       10

  • de transverse lumbale intervertebrale fusie ( TLIF) is een techniek gelijkaardig aan de PLIF waarbij een banaanvormige kooi van lateraal uit tussen de vertebrae wordt geschoven.
  • de anterieure cervicale fusie  : met deze techniek wordt, via een anterieure paramediane incisi aan de linker zijde, de halswervelzuil benaderd en de discus wordt verwijderd.De neuroforamina worden vrij gemaakt en een kooi , gevuld met botenten, wordt geplaatst en meestal gefixeerd door middel van een plaatje met schroeven.Dit is een zeer elegante techniek met weinig complicaties en een snelle recuperatie.

11

Ernstige rugklachten, zonder uitstraling naar de onderste ledematen, welke niet antwoorden op een conservatieve behandeling kunnen behandeld worden met :

  • een ALIF ( anterieure lumbale interbody fusion): deze techniek gaat via de buik ( trans- of retroperitoneaal )de lumbale wervelzuil benaderen.De discus wordt verwijderd en vervangen door een kooi gevuld met botenten.Deze techniek geeft zeer goede resultaten in geval van rugpijn.Via deze weg kunnen echter geen zenuwbanen worden vrijgelegd zodat deze techniek niet aangewezen is bij uitstraling naar de onderste ledematen.

  12

  • een discusprothese : deze techniek beoogt het behoud van een zekere beweeglijkheid tussen de wevels.In de wereldliteratuur wordt echter sinds kort heel sceptisch omgegaan met deze techniek. Men heeft het volgende vastgesteld :

13          14

  • de beste klinisch resultaten worden bekomen bij die prothese welke overbrugd zijn en dus geen mobiliteit meer toelaten
  • ren tussenwervelschijf is geen synoviaal gewricht en de gebruikte materialen, zoals het polyethileen, zijn niet ontworpen voor het opvangen van axiale stress. Deze materialen gaan degenereren en veroorzaken een belangrijke osteolyse ( het oplossen van het bot) wat revisie chirurgie enorm ingrijpend maakt.
  • deze techniek is eveneens slechts geïndiceerd bij lage rugpijn, mits de posterieure elementen ( vnl de facetten) nog intact zijn, en bied geen oplossing voor uitstralingspijnen naar de ledematen
  • een extensie blokker, type DIAM, WALLIS, ISS, Coflex etc : hierbij wordt via een kleine incisi langs posterieur een device geplaatst tussen de processi spinosi van de lumable wervelzuil.Hierbij wordt gepoogd de dekplaten van de wervels min of meer parallel te brengen om zo de facetgewrichten te ontlasten en een discus bulging op te heffen.Deze techniek is vrij recent en heeft het ultieme voordeel dat de ingreep minimaal is en het medullair kanaal niet geopend wordt.Deze techniek kan ook baat brengen in geval van wisselende uitstraling naar de onderste ledematen ten gevolge van een discusbulging.

De Coflex :

15                     16

 

Deze opsomming is niet beperkend en de mogelijkheden dienen voor iedere patiënt getoetst worden aan zijn klachten en de gevonden onderliggende oorzaak.

U bent steeds welkom voor een advies op maat.


- Created by Fiction Industries -